Je hebt een leven waar je ooit van droomde. Huisje, boompje beestje. Een goede baan, een gezin, fijne relatie en alles op de rit. Je zou gelukkig moeten zijn. Dit is waar het leven om draait, toch?
En toch voelt het niet zo. Je bent moe en je hoofd staat altijd aan. En het is niet gewoon moe, maar een diepere moeheid die niet zomaar weggaat na een goede nachtrust. Echt afschakelen ken je niet meer. Je bent altijd bezig met denken aan wat er nog moet gebeuren, wat de volgende stap is, het huishouden plannen, zorgen dat de kinderen optijd op school zijn, deadlines op werk. En gaandeweg hoor je heel zachtjes een klein stemmetje in je zelf dat zegt “Ik herken mezelf niet meer”. Je raakt jezelf langzaam maar zeker kwijt in de rollen die je draagt. Mama, partner, werknemer, dochter, vriendin..
Wanneer ben je jezelf kwijtgeraakt?
Er is niet 1 aantoonbaar moment waarop je jezelf kwijtgeraakt bent. Langzaam maar zeker is dit er bij in geslopen. Een beetje minder tijd voor jezelf, een beetje meer aanpassen, vaker doorgaan terwijl je eigenlijk moe bent. Je raakt langzaam maar zeker kleine stukjes van jezelf kwijt. Je leeft vooral voor anderen. Als mama, als partner, als werknemer, als de persoon die alles altijd regelt en voor elkaar heeft. En echt aan jezelf denken, dat komt later wel weer. Maar komt dat moment ooit echt?
Je functioneert nog , maar je voelt het niet meer
Aan de buitenkant lijkt alles prima. Je doet wat je moet doen, je bent er voor iedereen,
je houdt alles draaiende. Maar van binnen voelt het anders.
Leeg
Gejaagd
Overprikkeld
Alsof je alleen nog maar “aan” staat en de uitknop kwijt bent. Langzaam verschuif je van leven naar overleven. En dat eist z’n tol van je systeem. Vaak heb je dit niet eens door, het sluipt er langzaam in. Tot het moment dat je niet meer kunt, je steeds vermoeider raakt, minder kunt hebben en verder van jezelf verwijderd raakt.
Waarom je je zo voelt (en waarom het niet aan jou ligt)
Veel vrouwen denken: “Wat is er mis met mij?” Maar er is niets mis met jou. Je brein heeft zich aangepast aan alle verwachtingen, altijd maar doorgaan, drukte, mentale last. Je leeft steeds meer vanuit automatische patronen. “Ik moet wel doorgaan, want iedereen rekent op mij”. En als de kinderen straks groter zijn, dan is er weer ruimte voor mij. Ondertussen staat je lichaam in een constante staat van alertheid, krijgt je zenuwstelsel geen echte rust meer en hoe langer dit duurt, hoe verder je verwijderd raakt van wat jij voelt, wat jij wil en wat jij nodig hebt. En dat is niet gek, vaak ontstaat dit vanuit de dingen die we leren over de rollen die we dragen. Anderen doen het ook zo, dus zal het wel normaal zijn. 95% van al jouw handelen ontstaat vanuit onbewuste patronen, vaak opgedaan in het verleden of beinvloed door de wereld om je heen. We handelen dus voor een groot deel vanuit automatismen, zonder dat we het door hebben.
Het moment waarop je voelt: zo wil ik niet verder
Vaak is er een moment waarop je ineens denkt: “Is dit het nou?”
Niet omdat je ondankbaar bent. Maar omdat je voelt dat je jezelf ergens bent kwijtgeraakt. Je eigenlijk niet zo door wilt, maar niet goed meer weet hoe je anders verder moet.
Je hoeft niet zo te blijven leven
En dit is het belangrijkste wat je mag weten:
Je kunt jezelf terugvinden.
Niet door nog harder je best te doen, door alles perfect te willen doen, te willen oplossen. Maar door terug te gaan naar de basis. Naar rust in je hoofd en lichaam, weer leren voelen wat van jou is, luisteren naar jouw behoeften. Want dit alles kan bestaan naast de rollen die je draagt in je leven
Hoe ik je daarbij help
In mijn begeleiding als Brain Balance en holistisch coach kijken we niet alleen naar wat je voelt, maar vooral naar waar het vandaan komt.
De onbewuste patronen die jou ‘aan’ houden. De signalen van je lichaam die je misschien al te lang negeert.
We werken aan:
- Rust en veiligheid terugbrengen in je zenuwstelsel
- Het doorbreken van automatische patronen
- Weer contact maken met jezelf
Zodat je niet alleen minder klachten ervaart, maar je jezelf ook weer gaat herkennen. Wanneer we automatische patronen doorbreken, handel je niet meer “omdat je ooit hebt geleerd dat het zo moet”, maar vanuit nieuwe, dienende overtuigingen. Zo wordt “Ik mag pas rusten als….” nu “Ik verdien rust, ook als ik nog allerlei taken heb” en zo wordt “Ik cijfer mezelf weg voor anderen nu “Ik kan pas goed voor anderen zorgen als ik goed voor mezelf zorg”.
Stel jezelf eens de volgende vraag:
Niet wat er van je verwacht wordt, niet wat normaal is, niet wat “hoort”. Maar:
Wat heb ik echt nodig?
Herkenning als eerste stap
Misschien weet je het antwoord nu nog niet, en dat is helemaal oké. Het begint allemaal bij herkenning. Herkenning dat het anders mag, dat het anders kan. Dat je niet alles maar hoeft te dragen, maar dat jij er ook mag zijn. Dat je rust niet hoeft te verdienen, dat je naast mama, partner en werknemer ook gewoon “jij’ bent. En dit alles hoef je niet alleen te doen. Samen kijken we naar jouw situatie en hoe we weer meer rust en balans kunnen creëeren binnen deze situatie. Hoe de rollen die je draagt mogen bestaan naast het simpelweg zijn van ‘jij’. Hoe je dit alles kunt doen vanuit meer rust, zachtheid en zelfliefde.
Voel je dat het tijd is om uit die constante ‘aan’ stand te stappen en weer rust te ervaren in je hoofd en lichaam? Je bent welkom om samen te kijken wat jij nodig hebt. In een vrijblijvende kennismaking onderzoeken we waar jij nu staat en hoe jij weer meer jezelf kunt worden.
